Socjalizacja. Czym jest, a czym nie jest!

W życiu każdego właściciela psa pojawia się temat socjalizacji. To słowo często jest nadużywane i źle rozumiane, prowadząc czasem do niebezpiecznych sytuacji. Dlatego warto przyjrzeć się, co naprawdę oznacza socjalizacja, a czym ona nie jest.

Czym socjalizacja NIE JEST.

– Socjalizacja to nie pozwolenie psu na swobodne bieganie i interakcje z innymi psami w parku czy na spotkania na smyczy. Przykładem może być sytuacja, gdy w parku pies nagle rzuca się do zabawy z nieznanym psem, co może prowadzić do konfliktu lub nawet urazu. Również nie jest socjalizacją pozwalanie, aby inny pies, biegający bez kontroli „napadał” na naszego psa.

– To nie jest też dopuszczanie do sytuacji, gdzie każdy może głaskać naszego psa, niezależnie od jego stanu emocjonalnego. Wyobraźmy sobie scenę w sklepie zoologicznym, gdzie obcy ludzie próbują głaskać przestraszonego psa, co może skutkować stresującą dla niego reakcją. Zależnie od temperamentu psa może on się wtedy wycofać, lub zachować agresywnie.

– Socjalizacja to również nie wystawianie psa na hałas miasta czy obecność zwierząt i pozwolenie mu na panikowanie czy agresję. Przykładem może być sytuacja, gdy pies na spacerze zaczyna gwałtownie szczekać na mijane rowery czy samochody, co jest nie tylko uciążliwe, ale i niebezpieczne.

Czym JEST socjalizacja.

Mówiąc najbardziej ogólnie: Prawdziwa socjalizacja to zmiana naszego podejścia. Zamiast szukać interakcji, skupiamy się na nauczeniu psa spokojnego istnienia i neutralności wobec otoczenia. To oznacza rezygnację z psich parków czy spontanicznych spotkań na smyczy. Uczymy psa ignorować inne zwierzęta, nawet te, które szczekają czy szarżują. Ważne jest, abyśmy bronili naszego psa przed niechcianymi interakcjami z ludźmi i nauczyli go, jak ma on reagować na codzienne sytuacje.

– Socjalizacja to także nauczenie psa, że inne zwierzęta, jak koty czy ptaki, nie są jego sprawą. Jeśli pies zaczyna się nimi interesować, naszym zadaniem jest skorygowanie tego zachowania i zaproponowanie innego, bardziej odpowiedniego w danej sytuacji. Przykładem może być sytuacja, gdy podczas spaceru nasz pies zaczyna gonić za kotem, co może być niebezpieczne zarówno dla kota, jak i dla psa.

W skrócie socjalizacja to nauczenie psa, jak prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie, co jest o wiele ważniejsze niż umiejętność zabawy z innymi psami. Dobrze uspołeczniony pies to taki, który nie jest zaniepokojony światem wokół siebie. To właśnie takie podejście pozwala uniknąć tworzenia psów antyspołecznych.

Podsumowując, socjalizacja to kluczowy element w wychowaniu psa. Tak jak nauka przywołania jest pierwszym krokiem w szkoleniu posłuszeństwa, tak prawidłowa socjalizacja jest fundamentem dla zdrowego i zrównoważonego życia z psem.

Jeśli chcesz prawidłowo socjalizować Twojego psa – zapraszamy na nasze spacery socjalizacyjne i terapeutyczne prowadzone przez profesjonalnych trenerów i behawiorystów Wesołej Łapki.

3 komentarze

  1. Bardzo dobry, choć krotki artykuł.
    Fajnie, że zawarte są informacje na temat tego, czym nie jest również socjalizacja,bo to też ważne 🫶

    • Właśnie o to mi chodziło, aby bardzo skrótowo przedstawić temat 🙂 Dziękuję za komentarz! 🙂

  2. Całkowicie zmieniło się moje myślenie🤔,, ale bardzo mnie przekonał post. Mam prawie trzyletnią briardkę. Myślę, że jej startowanie do innych psów w pobliżu wynika z lęku,, a ze mnie jest kiepski przewodnik☹️, pies podejmuje decyzje.Chodziłyśmy na szkolenia, ale coś zawaliłam po drodze. Na pewno potrzebuję fachowej pomocy. Wiem, że to proces,, ale myślę, że nie jest za późno…

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *