Bezpańskie psy w Moskwie - 2

Po raz pierwszy pomysł obserwacji zachowań bezpańskich psów przyszedł w 1979 roku i Poyarkov zaczął od tych, które żyły w pobliżu jego mieszkania i tych, których napotkał na swojej drodze do pracy. Obszar który studiował obejmuje około 10 km kw., i jest zamieszkały przez około 100 psów. Poyarkov zaczął robić nagrania dźwięków i zaczął studiować ich organizację społeczną. On sfotografował i skatalogował psy i oznaczył na mapie miejsca gdzie każdy pies mieszkał.

On szybko zrozumiał, że studiowanie bezdomnych psów jest o wiele łatwiejsze do badania wilków. "Zobaczyć dzikiego wilka to prawdziwe wydarzenie" - mówi. "Można je zobaczyć, ale nie na długo i nie z bliska. A bezdomne psy można oglądać je tak długo, jak chcesz i większość z nich podchodzi bardzo blisko”. Według Poyarkova istnieje 30.000 do 35.000 bezpańskich psów w Moskwie, a populacja wilków w całej Rosji wynosi około 50.000 do 60.000. Zaludnienie, mówi Poyarkov, określa jak często zwierzęta stykają się ze sobą, co z kolei wpływa na ich zachowania, psychologię, poziom stresu, fizjologię i stosunek do otoczenia.

"Druga różnica między bezpańskimi psami a wilkami - to mniejsza agresja między osobnikami; psy są bardziej tolerancyjni" - mówi Poyarkov. Wilki funkcjonują wyłącznie w obrębie ich stada nawet jeśli dzielą terytorium z innym. Stado psów, jednak może mieć dominującą pozycję w stosunku do innego stada na jednym terytorium, a ich przywódcy często "patrolują" obce stado wchodząc i wychodząc z niego. Obserwacje doprowadziły Poyarkova do stwierdzenia, że przywódcą stada nie musi być najsilniejszy i najbardziej dominujący pies, ale najbardziej inteligentny - i jest uznawany przez resztę za takiego. Stado od niego zależy; od niego zależy ich przetrwanie.

Moskiewskie bezdomne psy są gdzieś pomiędzy psami domowych a wilkami - mówi Poyarkov, i znajdują się gdzieś początkowej fazie przechodzenia od udomowionych z powrotem do dzikich. Wydaje się, że szanse na odwrócenie tego procesu są niewielkie. To jest praktycznie niemożliwe oswoić bezpańskie psy: wielu z nich nie może znieść przebywania w pomieszczeniach zamkniętych.

"Genetycznie, wilki i psy są niemal identyczne", mówi Poyarkov. "Co zmieniło się znacząco [z udomowieniem] - to zakres parametrów hormonalnych i zachowań, z powodu brutalnego doboru naturalnego, który eliminuje agresywne jednostki". Poyarkov opowiada o pracy biologa Dmitrija Belyaeva, wygnanego z Moskwy w 1948 roku w okresie stalinizmu za przywiązanie do genetyki klasycznej, która była sprzeczna z ówczesną doktryną państwa.

CDN

Ze by zostawić komentarz wam należy rejestrować się